De Vereniging '65plus' werd door George de Haan en Thérèse Kleine vooral opgericht om de 65plusser een positiever imago te bezorgen.

In April 2013 startten mijn vrouw en ik met de Vereniging '65plus'. Deze Vereniging werd vooral opgericht om de 65plusser een positiever imago te bezorgen. En ook om aan te tonen dat 65plussers nog over een enorme power kunnen beschikken.

Binnen onze Nederlandse cultuur bestaat ten aanzien van gepensioneerden nog steeds de opvatting dat zij moeten accepteren niet meer actief deel te nemen aan de moderne samenleving. Onzin natuurlijk!

George de Haan en Thérèse Kleine, vanaf 1963 'partner in crime'.


Nieuwe initiatieven van de Vereniging 65plus:

Uiteenlopende onderwerpen voor debat.

Met onderstaande advertentie wil onze vereniging bewerken dat mensen de juiste informatie krijgen over de oorzaken en gevolgen van kanker. Uit onderzoek blijkt dat er over kanker veel misverstanden bestaan. En dan zowel bij jongeren als bij ouderen.

Met deze advertentie wil onze vereniging bewerken dat mensen de juiste informatie krijgen over oorzaken en gevolgen van kanker. Het ontwerp is van George de Haan.

Onderwerp voor debat (2)

Onderstaand mensbeeld is een persoonlijke mening van onze voorzitter. Hij ruilt deze graag in tegen een betere.Dit mensbeeld is een persoonlijke mening van George de Haan. Hij ruilt deze graag in tegen een beter gefundeerde mening.

 Onderwerp voor debat (3)

Onderstaand klimaatbeeld is een persoonlijke mening van onze voorzitter. Hij ruilt deze graag in tegen een betere.

Opwarming van de aarde

Klimaatopwarming heeft alles te maken met milieuvervuiling. Het Rapport van de Club van Rome liet al in 1972 zien wat de negatieve effecten van milieuvervuiling op ons leefklimaat is.

Inmiddels vergeten, maar in 1972 sloeg dit rapport in als een bom. Ook is vergeten dat dit rapport werd gefinancierd door de Volkswagen Stiftung. Inderdaad dezelfde organisatie van de sjoemelsoftware

Helaas was het computermodel van Dennis Meadows (van de System Dynamics Group van het Massachusetts Intitute of Technlology in Boston, Amerika) achteraf gesproken verre van perfect. Ook de manier waarop Meadows c.s. zijn voorspellingen deed (op basis van extreme extrapolatie) verdiende geen schoonheidsprijs.

Achteraf viel daarom de werkelijkheid mee, zo bleek het zelfreinigende vermogen van oppervlaktewater veel groter dan in 1972 werd aangenomen. En bleek de aarde over veel grotere reserves aan fossiele brandstoffen te beschikken. Niettemin bleken veel milieu-effecten van verouderde productiemethoden, toenemend gebruik van land- en tuin-bouwpesticiden en een toenemende overconsumptie van de toenemende mensheid ten principale wèl te kloppen! Prof. Frits Böttcher (1915-2008), oprichter en lid van de Club van Rome.

Helaas negeert de mens per definitie grote catastrofes met de ingebakken roekeloosheid: "Als het kalf verdronken is, dempt men de put." Het wachten is nu dus op overduidelijke milieu- en klimaat-catastrofes, zoals een toenemende opwarming van de aarde en een daaruit ontstane toenemende volksverhuizing van vluchtende mensen uit landen met permanente klimaatdroogte.

De Nederlandse Professor Frits Böttcher (1915 - 2008) was mede-oprichter en actief lid van de (nog steeds bestaande) Club van Rome. In mijn functie van mede-oprichter en secretaris van de Groninger "Club van Milieuvrienden" kwam ik persoonlijk nog vóór de officiële publicatie van hèt Rapport in contact met het kantoor van Böttcher. En, evenals de toenmalige milieu-journalist/activist Wouter van Dieren (later ook lid van de Club van Rome), beschikte ik al in een vroeg stadium over een engelstalige conceptversie van dit Rapport. Beide heren (Böttcher èn Van Dieren) heb ik persoonlijk gekend. Allebei blonken (hoe paradoxaal !!) bepaald niet uit met een milieu-vriendelijk leven, beiden (gefortuneerde burgers) behaalden een enorme ecologische 'footprint', alleen al vanwege hun gigantisch aantal vliegbewegingen, all over the world.

Na de publicatie van dit roemruchtig Rapport duikelden bekende Nederlanders (zoals Casimir, Mansholt, Pen, Tinbergen, Beek, Verkuyl en Schillebeeck) over elkaar heen met hun zorg voor een dreiSicco Mansholt (1908-1995).gende milieucatastrofe op wereldschaal, en ook voor de gevaren van meer kerncentrales. Als secretaris van de Club van milieuvrienden maakte ik met enkele daarvan (zoals Jan Pen, Sicco Mansholt en Jan Tinbergen) kennis. Ik interviewde ze en correspondeerde met ze. Met jan Pen produceerde ik later (1979) het boek "Kijk, economie", en Sicco Mansholt bezocht ik in 1980 op in Wapserveen, vanwege een letterlijke aanvaring (tijdens het schutten in een sluis in IJmuiden) met mijn polyester zeiljacht 'Piewiet-1050' met zijn stalen zeiljacht Carena-38, waarmee hij later (vergezeld met studenten) een wereldreis zou maken.

Onderwerp voor debat (4)

Onderstaande schets is een persoonlijke ervaring van onze voorzitter. Hij ruilt deze graag in tegen iets beters. Let wel: een groot probleem bij dit onderwerp is, dat de normen en waarden binnen de ene (westerse) en de andere (bij voorbeeld oosterse) cultuur zeer moeilijk met elkaar zijn te matchen. Mocht deze aanname kloppen, dan ben je als Nederlandse politicus haast wel verplicht te pleiten voor assimilatie van nieuwe medelanders. Helaas klinkt bij de Nederlandse politicus het woord 'assimilatie' als een vloek. Dus dat zal voorlopig niet gebeuren. En misschien maar goed ook, want volgens mij is er met onze multiculturele samenleving iets geheel anders aan de hand. Waarbij, volgens mijn bescheiden mening, de oplossing ligt in de herkomst van landen waar de meeste islamitische medelanders vandaan komen. Lees maar verder op in onderstaande beschouwing.

 Opvang & integratie van asielzoekers

In De Volkskrant van 7 december 2015 stond van journalist Jeroen Visser een interessant verslag. De in 2013 naar Nederland gevluchte Palestijn Abed Alsalam Abas vertelde hem:
 

“De inburgeringscursus is vooral gericht op het leren van de Nederlandse taal, maar ik denk dat het veel beter kan. Leer vluchtelingen over het echte Nederland; de tradities, het Nederlandse voetbal, het geloof, seksuele diversiteit. Leer ze trucjes om het sociale leven makkelijker te maken. Neem ze een keer mee naar een museum. Nodig een homostel uit om te komen praten.”

Kijk, dit is/was precies wat ik persoonlijk vanaf 1964 bij allochtone mede-mensen in praktijk heb trachten te brengen. Eerlijk gezegd: zònder al te veel resultaat. Dit tot mijn grote frustratie.
Bij de meeste eerste generatie gastarbeiders was dit nog niet erg. Naar verhouding vormden zij voor onze moderne samenleving geen gevaar... daar waren ze veel te passief, te braaf en te weinig eisend voor.
Voor hun kinderen geldt een andere analyse. Zij gedragen zich een stuk minder passief en braaf, en zijn daarentegen wèl veeleisend. Op het moment dat zij ontdekken dat hun verblijf in Nederland geen garantie biedt voor rijkdom en loopbaansucces raken zijn hevig gefrustreerd, met alle gevaren van dien... dat zij (evenals hun ouders) zich met de rug naar de moderne Nederlandse samenleving zullen keren.Al zijn ervaringen met migranten heeft George de Haan beschreven in dit boek, uitgave 2006.
Sinds enige tijd doe ik vrijwilligerswerk bij de opvang van vluchtelingen. Hieronder deels oudere mannen die zich laten vergelijken met de onnozelheid/braafheid van de eerste gastarbeiders. En ook deze mannen (evenals de eerste generatie gastarbeiders) zullen straks niet in staat zijn om hun zonen succesvol binnen onze westerse samenleving te begeleiden.
Opvallend is voorts een grote toestroom van jonge mannen die op alle terreinen de regie in eigen hand proberen te houden en zich tegenover vrouwen superieur voelen. Uiterst westers uitziende jonge mannen op dure sportschoenen, gekleed in dure merkkleding en in het bezit van een nieuwste i-phone. Hun gedrag is vooral haantjes gedrag: zeer arrogant tegenover de COA- en Rode Kruis-hulpverleners en vrouwen weigeren een hand te geven. Bij het uitdelen en passen van kleding was het ook opvallend, dat diezelfde knullen grote moeite hadden door een hulpverleenster te worden geholpen. Bij het ontbreken van een pashokje was het passen van een spijkerbroek in aanwezigheid van een vrouw voor deze macho's ondenkbaar.
Sommigen mensen in Nederland zien in deze jonge mannen testosteron-bommen: zijnde een gevaar voor onze vrouwen.... mijn persoonlijke inschatting is nu, dat deze jongemannen (ook als ze een verblijfs-vergunning krijgen) op vele terreinen voor onze moderne samenleving een gevaar zullen vormen. Want hoe gefrustreerd zullen zij niet worden als zij t.z.t. zullen ontdekken dat niets in onze arbeidzame samenleving cadeau wordt gedaan en dat het krijgen van bijstand slechts negatieve status oplevert.
In de COA-opvang worden ze nog gepamperd, maar er komt een tijd dat zij keuzes moeten maken door zich in te spannen in een integratie- en participatie-traject. Iets wat ik er moeilijk van zie komen, zeker als wij niet in staat zijn om ze hardhandig bij de hand te nemen.

In dit verband verwijs ik graag naar het in medio december 2015 verschenen WRR-rapport (Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid) Geen tijd te verliezen: van opvang naar integratie van asielmigranten. De WRR keek naar in het verleden behaalde resultaten: van de Afghanen werkt nu 40%; van Irakezen 39%; van Iraniërs 60% en van Somaliërs 26%. Over geen enkele groep voormalige vluchtelingen valt een succesverhaal te vertellen. Optimisme over integratie valt dus vies tegen!

Pas op 5 januari 2016 durft De Volkskrant het aan om aan voorgaande feitjes de conclusie te verbinden: "Vluchtelingen dreigen onderklasse te worden"...

"... waarbij werkloosheid en crimiminaliteit een grote rol spelen." En voorts: "De criminaliteit onder de groep asielmigranten uit de jaren tachtig en negentig blijkt drie keer hoger dan onder autochtonen, en ook hoger dan die onder arbeidsmigranten."

Op 8 december 2003 schreef ik een rapportje onder de titel work@work. Hiermee probeerde ik een omslag in het integratieproces van migranten te bewerkstelligen. Tot op heden vinden politici en migratiedeskundigen dat bij de integratie van migranten in onze samenleving vooral moet worden begonnen met het leren van de Nederlandse taal, want pas daarna kan een traject met scholing worden opgestart. Mijn mening dat er vooral prioriteit moest worden gegeven aan arbeidsparticipatie werd toen door niemand met mij gedeeld. Pas de laatste maanden staat men van werkgeverszijde niet afzijdig van het idee om werkwillige asielzoekers per direct aan het werk te zetten.

Discussiestuk van 8 december 2003, toen ik als stagiair werkte bij een bekend reïntegratiebureau.

 

Hoe houd je vluchtelingen (tijdelijk) bezig?

Geïnspireerd door de reportage over asielzoekerscentra van Jeroen Visser in De Volkskrant van 6 januari 2016 heb ik het volgende voorstel.

1. Duik in de geschiedenis van het ontstaan van stadseconomieën. Ontdek hoe de Romeinen binnen hun versterkte vestigingen met de aanwezige vaklieden (zoals timmerlieden, smeden, slagers, schrijvers en tolken) tot uitruil van hun diensten kwamen. Na enige tijd leverde dat de gemeenschap binnen zo’n nederzetting welvaart en vooruitgang op. Zo ontstonden uiteindelijk bloeiende steden als Nijmegen en Wijk bij Duurstede.

Steden als Amsterdam en Rotterdam zijn ooit ook op zo'n primitieve wijze tot bloei gekomen, daarom is het verschijnsel 'stadseconomie' de kurk geworden waarop nationale economieën al eeuwen drijven. Het principe van zo’n ontwikkelings-proces is universeel en nog altijd toepasbaar... ook anno 2016,  te beginnen met een start-up.  
  
N.B. In de Afrikaanderwijk in Rotterdam loopt in dit verband al een tijdje een interessant project met de naam 'Freehouse', een (bekroond) project van kunstenares Jeanne van Heeswijk. Binnen dit project worden bewoners met elkaar in contact gebracht om elkaar krachten uit te wisselen en te bundelen. De een is goed in klussen of koken en de ander in het verstellen en maken van kleding. Een project ook dat mensen uit hun isolement haalt en bovenal de sociale cohesie in de wijk vergroot.
2. Maak van elk COA-centrum daarom een start-up project, waarbij de vluchtelingen met elkaar diensten mogen uitruilen binnen de gesloten muren van het asielzoekerscentrum. Geef hierbij voorrang aan spontaniteit en houdt ruimte voor de participatie van externe vrijwilligers.
3. Kom binnen zo’n nederzetting van vluchtelingen successievelijk met spelregels, afgeleid van de praktijk van de dag en stimuleer met hulp van vouches een vorm van parallelle economie.

N.B. In Ede bijvoorbeeld worden vanaf het begin door het Rode Kruis vouches verstrekt, waarmee de tijdelijke inwoners van het COA-opvangcentrum gebruikte kleding kunnen aanschaffen in een nabij gelegen winkel die door vrijwillers wordt bemand. Het COA kan dus ook vouches afgeven voor een start-up, bedoeld om een tijdelijke parallelle economie te creëeren. Als de tegenwaarde (in euri) van deze vouches door particulieren en bedrijven worden gesponsord hoeft de COA niet te investeren maar slechts te faciliteren en dan gebeurt er wat waar alle partijen voordeel mee kunnen halen. Want dit principe is ook toe te passen in de opvangkampen in de buurt van de oorlogsgebieden. De Verenigde Naties (UNHCR) hoeft daar slechts te faciliteren om daar ter plekke de vluchtelingen bezig te houden en toekomstperspectief te bieden... zònder dat deze genoodzaakt worden een onveilige zee naar Europa over te steken. In alle gevallen creëer je hiermee  een win/win-situatie waar we internationaal nodig behoefte aan hebben.

Het hangt in de lucht
Tot mijn verbazing las ik in het Volkskrant Magazine van 16 januari in een interview met de beroemde trendwatcher Adjiedj Bakas:
“Samen met Denemarken moeten we een stuk grond in Tunesië huren voor honderd jaar en daar een stadstaat stichten voor vluchtelingen.”
Kijk, hier word ik blij van... om te merken dat ik met mijn ideeën niet alleen sta! Overigens heeft de EU in Jordanië al enige tijd geleden een flink stuk grond gekocht om daar vluchtelingen op te vangen.
Op 22 februari 2016 staat in De Volkskrant een twee volle pagina's reportage "Oost West, Calais best". Op de foto's hierbij gepubliceerd zijn tal van ondernemers-initiatieven te zien, zoals een schooltje, restaurant/café, moskee, barbiersshop, badhuisje, supermarktje en broodbakker. Eigenlijk NIKS NIEUWS ONDER DE ZON, en het regelde zich vanzelf!
Hoe verder met onze multiculturele samenleving?
De paradox is, dat de intellectuele verschillen tussen migranten/allochtonen met een islamitische achtergrond en westerse seculieren/autochtonen veel te groot is om deze te kunnen overbruggen en te kunnen begrijpen. Hiermee leg ik ook bloot dat de culturele verschillen tussen allochtonen en autochtonen wel degelijk bij het niet kunnen begrijpen van elkaar een grote rol speelt. Zo heb ik onder allochtonen in Nederland nog nooit een autonome denker ontmoet. Een autonoom gedrag (bij autochtonen zeldzaam) in het geheel ook ook niet. Elk mens gedraagt zich kennelijk voorgeprogrammeerd. Procesmatig verloopt dat bij allochtonen gelijk als bij autochtonen. Helaas heeft zich dat bij beide groepen eeuwen geleden over een totaal verschillend spoor ontwikkeld. Volg in deze de geschiedenissen van de successieve landen van herkomst en ook die van de Europese landen en ontdek de verschillen.
Ontdek dan ook, dat een match tussen de beide achtergronden pas over vele generaties mogelijk zal zijn. Tot zolang zal onze conclusie moeten zijn dat het mislukken van de huidige multiculturele samenleving de ‘schuld’ is van beide groepen, allochtonen èn autochtonen!
Antropologen zouden dit fenomeen zeer exact kunnen duiden. Helaas heeft deze wetenschap zichzelf al jaren geleden ‘on hold’ gezet. Intussen wordt onze multiculturele wereld geduid door politicologen en journalisten. Types die graag per direct een antwoord op fundamentele vragen willen geven, en dan verwachten dat de oplossing vervolgens wel komt aanwaaien. Helaas is de werkelijkheid bepaald niet maakbaar. Maar, hoe dan verder?
Zonder nu te verzanden in een doemscenario... deze storm zullen we moeten uitzitten.  Overigens niet passief. Intussen zullen we aan beide zijden van het multiculturele spectrum op zoek moeten naar leiders die bereid zijn met elkaar te communiceren om plannen te bedenken die recht doen aan de hiervoor genoemde verschillen.
Laten we intussen wel begrijpen dat onze westerse samenleving sowieso z’n hoogtepunt heeft bereikt, economisch en sociologisch. Hiermee is m.i. ook een geschikt moment gekomen voor revival en reflectie binnen de eigen groep. Wellicht, dat de huidige gebeurtenissen, zoals in Keulen, ook de allochtone groep in de gelegenheid stelt tot enige reflectie te komen.
Laten we snel op zoek gaan naar deze parameters...

Goed om ook te weten (1)
György Konrád (1933-heden), wereldberoemd schrijver/observateur/filosoof.Onder verwijzing naar het voorgaande kom ik hierna met enkele citaten uit een recent interview (14-11-2015) in ELSEVIER met György Konrád, wereldberoemd joods/hongaarse schrijver (1933-heden).

1. Na het nazisme en het communisme is de islam de derde totalitaire ideologie die de mensheid bedreigt.
2. De islam is wezensvreemd aan de Europese cultuur:
    - Er is geen islamitisch land met democratisch bestuur.
    - Er is daar geen reformatie geweest van de religieuze filosofie.
    - Er is daar geen seculiere tendens gesteund door politieke wetten.
3. Europese waarden betekenen dat voor de wet iedereen gelijk is, met respect voor:
    - kinderen en vrouwen, en
    - voor de vrijheid van het woord, van consumptie, enzovoort.
4. Niet alleen Duitsland "schaft zich nu af", de gehele EU "schaft zich nu af" doordat:
    - de nationale grenzen zijn opgeheven, en
    - een visum niet meer nodig is, waardoor
    - individuele controle wordt bemoeilijkt en massa's vluchtelingen de kans krijgen
      vrijwel zonder controle binnen de EU te reizen... op zoek naar een economisch
      eldorado dat er veelal niet is, wat vervolgens louter teleurstelling oplevert.
5. De Europese paradox is, dat als je de massa's aan migranten uit islamitische landen hun gang laat gaan (met hun afwijkende normen en waarden) ... je als europeaan niet de sterkere, maar de zwakkere, de onderliggende partij wordt.

Goed om ook te weten (2)
Naar aanleiding van de ongeregeldheden in de oudejaarsnacht in Keulen:
Traditioneel hebben vrouwen in de islamitische cultuur minder rechten dan de mannen, vandaar dat overal (zowel privé als in de openbare ruimtes, zoals de Moskee) de vrouwen en meisjes gescheiden worden van de mannen en de jongens. Terwijl in de westerse wereld ook vrouwenrechten behoren tot het pakket van de universele rechten van de mens zijn moslima's minderwaardige wezens. Naar analogie van de apartheid in Zuid-Afrika noem je dit verschijnsel 'genderapartheid'. Overigens beperkt zich genderapartheid niet alleen tot de islamitische cultuur. Binnen orthodoxe joodse en christelijke kringen weet men er ook van. En raciale apartheid is ook nog overal aanwezig. Echter, er is geen bewijs in de Koran of de Hadith dat de scheiding van seksen afdwingt. In de Koran wordt de vrouw zelfs geprezen, daarom beweren sommige islamitische geleerden zelfs het tegenover-gestelde. De islamitische geleerde Ahmad Kutty, heeft gezegd dat de scheiding van de seksen geen vereiste is in de islam, toch is de praktijk van alle dag anders. Denk ook aan de traditie van het niet schudden van de hand van de vrouw. In landen waar volgens islamitische leefregels geen handen worden geschud is het bedroevend gesteld met het respect voor vrouwen. Zie bijgaande foto!
Zo kunnen vrouwen in Saudi-Arabië zich niet vrij bewegen, doordat zij niet mogen autorijden of gebruikmaken van het openbaar vervoer en ook geen eigen identiteitskaart mogen hebben. Dit laatste vooral bevestigt dat vrouwen daar het bezit zijn van de vader of de echtgenoot.
Binnen de orthodoxe islam worden de twee geslachten ingedeeld in 'vertrouwelingen' en 'niet-vertrouwelingen'. Alleen de moeder, echtgenoot en dochter zijn vertrouwelingen. De vrouwen moeten zich bedekken en mogen niet-vertrouwelingen niet in de ogen te kijken. De mannen dienen vrouwen te vermijden om hen te zien, laat staan aan te kijken. Onbedekte westerse vrouwen worden in dit verband als schaamteloos en losbandig gezien. Hen kun je straffeloos betasten of tot sexuele onderdanigheid dwingen. Hoe zou je een vrouw anders moeten behandelen, als ze zomaar delen van haar lichaam aan niet-vertrouwelingen toont zodat mannen onbekommerd kunnen genieten van haar sexsuele aantrekkingskracht? Dat is dan toch een openlijke uitnodiging om met haar sex te hebben?! Zo is de redenatie van veel moslims.
De paradox bij dit al is, dat islamitische moeders de sekse-ongelijkheid binnen de moslimcultuur in stand houden door hun kinderen (qua normen en waarden) daarmee actief op te voeden. Als een Marokkaans jongetje een meisje slaat wordt dit jongetje door zijn moeder geprezen voor zijn mannelijk gedrag. Als een meisje datzelfde zou doen wordt dat door haar moeder ten stengste afgekeurd. Het arabisch kent overigens een eigen uitdrukking voor de groepjes jongemannen die jonge vrouwen sexueel lastigvallen: taharrush gamea. Kennelijk een vorm van geaccepteerde volklore!
Dat voorgaand verhaal van mij bepaald niet uniek is, lees je in het boek I love Mo (2015, uitgeverij Querido) van Raja Felgata, een Nederlandse journaliste (van Marokkaanse afkomst).

Tenslotte. Mijn eigen vrouw werd eind jaren zestig in de Kalverstraat in Amsterdam regelmatig door jonge Marokkanen sexueel in haar kruis betast. Tijdens een vakantie in Turkije kon zij zich op het damestoilet van een disco-gelegenheid slechts met moeite ontdoen van een wel zeer opdringerige turkse jongeman. Dezelfde jongeman was zelfs zo brutaal dat hij zich daarna nog steeds op de dansvloer liet zien, met het gevolg dat ons toeristengroepje snel de biezen pakte om terug te keren naar het Hotel. Maar ook toen liet deze jongeman zich niet afschepen. Met enkele vrienden bleef hij ons achtervolgen. Een en ander met het gevolg, dat mijn vrouw daarna nooit meer naar Turkije durfde.
Een van onze dochters heeft tot 2008 jaren op kamers in Amsterdam gewoond. Haar ervaringen daar met opdringerige brutale allochtone jongens zijn uiterst negatief. Zelf kwam ze daarbij altijd ongeschonden uit de strijd, maar haar hondje heeft daar zoveel schoppen van dezelfde lastposten te verduren gehad, dat deze daaraan blijvende gedragsschade heeft opgelopen. Over respect gesproken?!
                                        =======================
Goed om ook te weten (3)

De werkelijkheid is vaak anders dan men denkt!
Met dank aan Ayaan Hirsi Ali

Op 4 april 2005 werd ik door bestuursleden van de nieuwe ("Fortuynistische") politieke partij ONS NEDERLAND gepolst om mij bij hen aan te sluiten. Hetgeen ik heb geweigerd, want sinds ik mij in de jaren 1999 - 2001 voor LEEFBAAR NEDERLAND tevergeefs heb ingezet voor een nieuwe en frisse politieke beweging komt mij de Nederlandse politiek "de neus uit"
Hoewel de betreffende mensen van ONS NEDERLAND mijn weigering accepteerden, konden zij het niet nalaten om naar mijn mening te vragen, "Wat voor het multiculturele Nederland de beste politiek zou zijn?" Mijn antwoord was:

"Een politiek die met concrete oplossingen komt! Met bestuurders die in staat zijn, niet op basis van meningen, maar op basis van feiten tot beleid te komen."

Nauwelijks vijf dagen later tref ik in NRC Handelsblad een uitgebreid interview aan met Ayaan Hirsi Ali. In dit interview beschrijft Hirsi Ali op een zeer heldere wijze, hoe je de problemen van allochtonen op de werkvloer (wellicht) kunt oplossen. De wijze waarop zij dit beschrijft lees ik met grote verbazing. Nu eens geen Hirsi Ali die het religieuze gedachtengoed van moslims aanvalt, maar een politica die een zeer realistische beschrijving geeft over de mogelijke oorzaak van "discriminatie" van werkwillende allochtonen.
Zo zegt zij: "Je bent geïntegreerd als je zelfstandig in de Nederlandse samenleving functioneert. Voor wie de leeftijd heeft bereikt om te werken, is het hebben van een baan mischien wel het noodzakelijkst voor integratie." Op het feit, dat veel gekwalificeerde allochtonen bij het vervullen van vacatures door Nederlandse ondernemers worden gepasseerd, antwoordt Hirsi Ali: "Sommige werkloze allochtonen, misschien wel de meesten, leggen veel te veel de schuld bij de ander. Ze roepen al snel dat er sprake is van discriminatie en zoeken veel te weinig de oorzaak bij hun eigen sociaal-culturele achtergrond."
Hirsi Ali vervolgt: "Ik heb werkgevers gevraagd: Waarom nemen jullie zo weinig allochtonen aan, met name Marokkanen? Het antwoord van deze werkgevers verraste mij: Het is niet zo, dat we mensen niet aannemen omdat ze een kleur hebben of omdat ze afkomstig zijn uit het buitenland of omdat we xenofoob zijn, maar omdat ze een aantal zaken missen die op de werkvloer onmisbaar zijn, met name sociale èn communicatieve vaardigheden. Je neemt iemand aan en die komt niet op tijd, en als je er iets van zegt, roept die persoon: 'je discrimineert mij'. Een andere werknemer spuugt op de vloer, je zegt er iets van en hij antwoordt: 'discriminatie'. Je geeft iemand een taak, hij doet iets heel anders en als je kritiek hebt, meldt hij zich ziek. Vervolgens raken wij verwikkeld in een hele heisa van juridische toestanden: de commissie voor gelijke behandeling en het landelijk bureau voor discriminatiebestrijding."
Volgens Hirsi Ali worden deze negatieve ervaringen natuurlijk doorverteld aan collega-werkgevers. Zo ontstaat een moeilijk te doorgronden werkelijkheid waar sprake is van discriminatie, maar waar het achterliggende verhaal er niet een is van herkomst, kleur, etniciteit, maar van gedrag!

N.B. Uit mijn persoonlijke ervaringen met werkzoekenden, is mij gebleken dat er ook een categorie autochtonen bestaat die graag de kantjes eraf loopt en waarbij je kunt vaststellen dat er aan hun gedrag iets mankeert. In beide gevallen gaat het om notoir sociaal/cultureel/economisch zwakke mensen, die zich door hulpverleners moeilijk bij de hand laten nemen. Overigens als Hirsi Ali uit eigen ervaring negatief over de vrouwonvriendelijke islamitische culturen sprak... kreeg zij nooit bijval uit de Nederlandse feministische kringen. Alleen schrijfster Andreas Burnier stond dan altijd fier aan haar zijde, mede omdat zij reeds in 1983 schreef over het 'seksefascisme' van de Islam.
=======================================================
Onderwerp voor debat (5)

Onderstaande beschrijving is een persoonlijk verhaal van onze voorzitter. Hij ruilt deze graag in tegen een beter gefundeerde visie. Volgens hem is 'bejaarde' een scheldwoord en 'senioren' is ook uit de gratie. De benaming 'plusser' doet sinds het bestaan van 50PLUS ook geen recht aan de mens die intussen wèl een levensverwachting kent van meer dan 85 jaar. Maar om dan te kiezen voor het modische 'vijjftig tinten grijs' staat mij ook niet aan. Daarom kies ik voor...

De Nieuwe Oudere

De AOW-er van vandaag beschikt over een totaal andere profiel dan de AOW-er van gisteren. De huidige AOW-er, ook al is deze ouder dan 70, voelt zich bepaald nog niet bejaard, zit ook niet achter de geraniums en eist steeds meer een actieve rol op in het openbare debat.

Tot dan hadden ouderen partijen een negatief imago, zij verlepten immers steevast in openbaar gezeur en onderlinge ruzies. De 50PLUS partij van Jan Nagel en Henk Krol beoogde hieraan een einde te maken, maar zijn daarin (met hun twee zetels) bepaald niet in geslaagd. De 50PLUS partij bereikt intussen wèl de leeftijdscategorie 50-65 jaar, maar in de leeftijden daarboven spreken ze vooralsnog tegen dovemansoren. Enerzijds, omdat dit een categorie is die trouw is aan een bestaande traditionele partij, zoals VVD, CDA en PvdA. Anderzijds, omdat er een groeiende groep babyboomers is ontstaan die nog steeds hun eigen boontjes weten te doppen.

Voor de leeftijd 50 - 65 jaar ligt dit anders. Sinds er in Nederland sprake was van een langdurige economische recessie heeft deze leeftijdscategorie misschien wel van alle leeftijdsgroepen hiervan financieel het meest te lijden gehad... op het gevaar af dat dat lijden een permanent karakter krijgt.
Voor de 65plusser/AOW-er gaat het voorgaande gelukkig niet op. Deze groep beschikt over een redelijk
George de Haan introduceerde in april 2013 het begrip 'OuderPowerrr'. Vanaf dit moment ontstonden in Nederland uiteenlopende initiatieven om aan dit begrip inhoud te geven.stabiel basis-inkomen (= AOW), waarop niet wordt ingeleverd omdat het steeds heel netjes rond de nul-lijn (i.v.m. inflatie) wordt geïndexeerd.
Vanaf 18 april 2013
startten mijn vrouw en ik met de Vereniging '65plus'. Deze Vereniging werd vooral opgericht om de 65plusser binnen onze tradionele samenleving een positiever imago te bezorgen. En ook om aan te tonen dat 65plussers nog over een enorme power kunnen beschikken. Gelijktijdig schreven wij een manifest waarin wij het begrip 'OuderPowerrr' inroduceerden. Dit om aan te tonen dat de hedendaagse 65plusser nog genoeg in zijn/haar mars heeft om nog niet achter de geraniums te hoeven zitten.

Voor een 65plusser als George de Haan (met een redelijk pensioen) gaat een geheel nieuwe wereld open.Terwijl de 65minner nog te maken heeft met een 'struggle for life', waarbij een baan levensdoel is voor het verkrijgen van geluk, is de 65plusser weliswaar gevrijwaard om nog langer aan de ‘ratrace’ deel te nemen, maar staat desondanks nauwelijks relaxter in het leven.
Terwijl de 65plusser geen tijd en energie hoeft te steken in het voorzien van de eerste levensbehoeften zou hij/zij gelukkiger dan de gemiddelde werknemer moeten zijn. Deze paradox zou niet bestaan als de 65plusser:

• door de jongere goegemeente niet afgeschreven wordt, en
• in vrijwilligerswerk een middel voor geluk zou zien.

Let wel: Volgens de hoogleraar langdurige zorg en dementie, Anne-Mei Thé, worden de ouderen door de jongere generaties 'nutteloos en duur' gevonden. Hierdoor krijgen ouderen het gevoel, dat ze er niet meer bij horen, niet voor vol worden aangezien en geen bijdrage meer aan de samenleving kunnen leveren. Zie ook www.tao-of-care.nl

Financiële armoede komt tot-nu-toe onder 65plussers zeer sporadisch voor (2,0 - 3,0 %). In de leeftijdsgroep 50plus en 65min daarentegen is dit percentage het tienvoudige! Voorts zitten 65-plussers (ondanks tegenvallende rendementen bij de pensioenfondsen) nog steeds op een gouden pensioenberg, van circa 1.100 miljard euro: uniek in de wereld! (Bronnen: SCP, Sociaal Cultureel Planbureau, CPB, Centraal PlanBureau, en OESO, Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling). Zie ook de uitzending 'vele tinten grijs':

Anja van Rijswijk, bedenker van de term 'nieuwe oudere'.Met het bovenstaande beschrijf ik een situatie van enkele jaren terug. Anno 2015 hoef je maar te googlen en je treft onderwerpen aan over 'Ouderpower', waarbij ouders van jonge kinderen op hun extra krachten worden aangesproken. Een ander initiatief in dit verband is afkomstig van

Anja van Rijswijk. Zij spreekt op haar site www.denieuweoudere.nl over een geheel nieuwe generatie ouderen met een geheel eigen identiteit. Ook bestaat inmiddels de site powernederland.nmet hierop informatie over een nieuw initiatief (van 'Gilde Nederland 2014') voor senioren die elkaar POWER-Gilde-Nederland haakt met haar workshops in op het nieuwe fenomeen van de "nieuwe oudere".willen inspireren om het ouder worden op een positieve manier te beleven. “Het doel van POWER (= 'Veerkracht op leeftijd') is, om senioren op lokaalLogo, afkomstig van de site denieuweoudere.nl

niveau te ondersteunen bij hun keuzevorming van, participatie in en perspectief op sociale netwerken en maatschappelijke betrokkenheid. ”In aansluiting op het voorgaande tref je ook het boek Oud worden zonder het te zijn  (van de bekende hoogleraar/auteur prof. Rudi Westendorp, 2015)... over vitaliteit en veroudering. Voorts bestaat enige tijd www.poweracademie.nl  (waarvan de eigenaar op commerciële basis zijn wijsheden uitbaat) en kwam de laatsteVolkskrant in het oude jaar 2014 met een uitgebreide uitsmijter onder de titel OUD WORDEN IS HIP... en actief blijven is het credo, want het verouderingsproces is maakbaarder dan gedacht! Omslag van de SIR EDMUND-bijlage van De Volkskrant van 30-12-2014.Waarbij actieve sociale contacten (om langer te leven) een cruciale rol spelen... meer nog dan sporten en afvallen. Japanners noemen deze levenswijze Ikigai... naar de bevindingen van de bewoners van het eiland Okinawa, een van de vijf plekken in de wereld waar de bewoners het oudst worden. Maar ja, in Japan hanteert men voor ouderen een totaal ander waardekader dan in Nederland, waar 'jeugdigheid' in het sociale leven dominant is. Volgens Hanna Laceulle (afgestudeerd op 'Humanistiek') is een leven lang "worden wie je bent", pas hip!.. waarbij volgens haar "ouderdom is anders is dan zo lang mogelijk jong blijven". Juist groeiend zelfinzicht en praktische levenswijsheid tellen bij haar zwaarder. De Nieuwe Oudere zou daarmee stereotype jeugdgerelateerde waardekaders kunnen overstijgen.

Voor het zingen in een koortje ben je nooit te oud. George de Haan hier tussen koorleden van gemiddeld 81 jaar oud.Waar je anders geen tijd voor had, heb je als gepensioneerde in overvloed: samen met een oude schoolvriend naar een lezing over Jean Paul Sartre.Kortom: ouderdom krijgt een nieuw gezicht: vitaler dan ooit en met een power-kracht waarmee onze samenleving rekening dient te houden. Zelf reken ik mijzelf een exponent van Goed voor de training van je ogen en ook van je hersenen, want je moet snel kunnen rekenen. Dat is de mening van George de Haan en zijn sportmaatje Henk van Veldhuisen.deze 'Nieuwe Oudere'... getuige ook mijn initiatieven van de laatste tijd, zoals ook elders op deze site tot uiting zijn gebracht. Zo ben je ook nooit te oud om nog actief in een koor te zingen, met je buurman een potje DART te spelen of met een oude schoolvriend een avondje in een filosofisch café door te brengen.


 =============================================================

Kijk verder in de volgende rubriek "Vereniging 65plus, deel 2".

Ede, een Veluwse plattelandsgemeente met grootsteedse ambities. Foto: George de HaanEde, een Veluwse plattelandsgemeente met een archaïsche en monistische bestuurscultuur.